In ergens rond 2002 even voor de 'terugkeer' naar den Haag, Nederland, had ik een heel kort visioen. Het waren allemaal heel hoge en steile duinen. Op die duinen (versterking tegen de zee(ën), waren bordjes gesteld, netjes in een rij bij wat helmgrasaanplant was. De rechte lijnen wees erop dat die dingen door mensen waren aangeplant. Er waren erg veel bordjes (vierhondertal), waaronder Maasbachduin en een ander. De vele andere namen vergat ik vrij prompt. Zonder verdere uitleg begreep ik dat een werkelijk Jezus of Jesjoea volgend volk, niet alleen op GODs Woord vertrouwt Maar zich laat leiden door Zijn Geest. In de eerste plaats nederig kan zijn. En van zichzelf niet hoog opgeeft en zich verheven (aan)stelt, wel afgescheiden van de wereld is (Zie De christenreis naar de eeuwigheid van John Bunyan ca. 1675 geschreven in Bedfordshire jail en gekwalificeerd als dissenter by the 'established church' of the England of the day. Dat het onder je arm dragen van een dikke bijbel waarmee je anderen om de oren slaat zeker niet de beste houding is voor een leerling van die Ene Man. Mattheüs 11:28-30.
Mag ik hier citeren uit ondergeschreven tekst: _Ik weet zeker dat het ook anders kan: dat je als kerk doelgericht bezig kunt zijn zonder slachtoffers te maken.
Dat je mensen niet als middel maar als een doel op zichzelf kunt zien.’
De eerste stappen zet hij trouwens binnenkort.
Hij en Paul Vermeul gaan in gesprek om hun ervaringen te delen en te verwerken. Wat denkt hij, zou Maasbach daar ook voor openstaan? Van Dam glimlacht. ‘Ik hoop het heel erg. Ik wil niet dat hij wordt afgebroken. Wel dat we samen kunnen werken om de wonden te helen. Dat is het evangelie hè: vergeving en verzoening.’
Het Griekse woord hier gegeven voor geduld is niet een geduld voor resultaten. Maar vooral voor en omwille van die mensen.
Ik hou van je HEER.
Getekend, Harry de Boom nu Laken (als in LACA _zelfde wortel as Laakhaven? Smile)
 | |||||||
No comments:
Post a Comment